سخن مفسّرين : * ( فَإِنْ طَلَّقَها ) * الخ - 229 مفسّرين گفته‌اند : يعنى اگر نوبت سوّم طلاق گفت روا نيست همسرى با او . * ( إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقِيما حُدُودَ اللَّه ) * - 229 طبرى از مجاهد : يعنى اگر مطمئن باشند كه اين ازدواج با مكر و تدليس نخواهد بود . مجمع : مالك و ابو يوسف و ثورى گفته‌اند : اگر مقصود از ازدواج دوّم تحليل باشد نكاح اوّل و دوّم هر دو باطل است چون پيغمبر فرمود : « لعن اللَّه المحلَّل و المحلَّل له » « 1 » . روح البيان : رفاعه روايت كرد كه پيغمبر ص فرمود اين شوهر دوّم كه محلَّل مىشود مانند نر بزى است كه بعاريت بستانند . عبده : يعنى اگر مطمئن باشند هر يك از زن و مرد كه مىتوانند حقّى كه خدا بر آنها معيّن كرده است انجام دهند پس ناچار بايد خوشبين به يكديگر و سازگار بهم باشند چون اين احكام براى اصلاح حال آنها است و اگر قصد سوء و بددلى در ميان باشد اين زناشوئى در پيشگاه خدا ارزشى ندارد اگرچه از نظر ظاهر ، قاضى و مفتى آن را صحيح بشمارند . * ( يُبَيِّنُها لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ) * - 229 روح البيان : در اين جمله گفته شده است . خدا احكام خود را براى مردم عالم نمودار مىكند . اختصاص اين دسته با اينكه حكم براى همگان است از اين جهت است كه مردم عالم بهره‌مند ميشوند از اين گفتارها و دستورها و نادان نمىتواند به ياد بسپارد و نه انجام آن را تعهّد مىكند .

--> ( 1 ) يعنى لعنت خدا بر آنكه براى حلال شدن زن بر غير او را بزنى بگيرد و هم لعنت بر آنكه براى حلال شدن بر او چنين ازدواجى مىشود .